سلام .
۱- بنده یک روز که از خواب بیدار شدم ، دیدم دچار نوعی مرض گردیده ام . در همین راستا زدم وبلاگم را به اسفل السافلین فرستادم و دامینش را از جهان هستی محو نمودم. اما همیشه هستند کسانی که هوای آدم را دارند و برایت از جان و دل مایع میگذارند ؛ … خودم میدانم درستش مایه است … ؛ و به قول معروف خراب رفاقت هستند . یکی از همین ها هم رفیق شفیقمان مشدی علیرضا بود که با تلاشی شبانه روزی و شایان تقدیر ، وبلاگ را با یک دامین دیگر دوباره سر پا کرد تا دوباره در این مکان جدید در خدمت شما باشیم ؛
ایلیا و جناب کروکودیل.
۲- آدرس جدید یعنی eilia.us نمایانگر میزان غرب زدگی نویسنده میباشد و دلیل دیگری ندارد .
۳- دوستانی که خدمت جناب گوگل ریدر (ع) ارادت دارند، همچنان میتوانند با همان فید قدیمی اینجا را دنبال کنند . ( مگر خودتان خواهر مادر ندارید که می افتید دنبال بچه مردم ؟ الهی گیر برادرات عرزشی بی افتید. )
۴- طبیعتا چون اینجانب به کسی لینک نداده ام ، بنابراین انتظار بودن لینکم در وبلاگ شما را ندارم . اگر هم لطف نموده ما را لینکیده اید ، مختارید آدرسش را عوض کنید یا نکنید . این یعنی اوج دموکراسی !
۵- در آخر بنده متن شماره ۱ را به شدت تکذیب نموده و اعتراف میکنم که آن خزعبلات را تحت فشار شدید روحی و تهدید و شکنجه ی مشدی علیرضا نوشته ام. هیچ کس نفهمید که این بابا که ادمین هاست و دامین ما می باشد، چه کرد که زد وبلاگ ما را ترکاند و دامین را به لقاءالله فرستاد . و مجبور شد خودش با پول خودش یک دامین دیگر برایمان بخرد تا دلمان را به دست بیاورد و با شیشه نوشابه مورد عنایتش قرار ندهیم .
به هرحال رفتیم زیر بیرق شیطان بزرگ.

در ۱ آذر ۱۳۸۸ | دسته بندی : افاضات جناب کروکودیل |